Non-inferiorite çalışması nedir?

FDA kılavuzuna göre non-inferiorite çalışmasının amacı, yeni ilacın etkisinin aktif kontrolün etkisinden önceden belirlenmiş bir miktardan (non-inferiorite marjini, M) daha fazla kötü olmadığını göstermektir. Sıfır hipotezi ‘kontrol eksi yeni ≥ M’dir; test, iki yönlü %95 güven aralığının üst sınırının M’den küçük olup olmadığına bakılarak yapılır ve bu, tek yönlü 0,025 anlamlılık düzeyine karşılık gelir. Schumi ve Wittes’e (2011) göre eşdeğerlik çalışmasında ise aralığın iki ucu da marjinin içinde kalmalıdır.

Kılavuz marjin için iki düzey ayırır: M1, aktif kontrolün plasebo karşısındaki, geçmiş çalışmalardan kestirilen ve (plasebo kolu yoksa) bu çalışmada ölçülmeyen tüm etkisidir; M2, klinik olarak kabul edilebilir en büyük etki kaybıdır ve genellikle M1’den küçük seçilir. Schumi ve Wittes, M1’i kontrolün plasebo karşısındaki etkisinin %95 güven aralığının alt sınırından alıp M2’yi bu etkinin belirli bir kesrini (örneğin %50 ya da %75) koruyacak biçimde belirleyen yaklaşımı anlatır.

CONSORT sitesindeki non-inferiorite ve eşdeğerlik kontrol listesi (2006 sürümü), örneklem büyüklüğü maddesinde hesabın non-inferiorite ya da eşdeğerlik ölçütüyle yapılıp yapılmadığının, marjinin değerinin ve seçiminin gerekçesinin belirtilmesini ister. Piaggio ve ark. (2012), uzantının CONSORT 2010’a dayalı güncellenmiş sürümünü sunar.